تبليغاتX
مح شفی تولهی اثر استاد تقی آصفی
بسکی مسش کردیم هم نو و هم او بهبهو............شو که خوسیدم مبینم تا صبی خو بهبهو
سلام

اگه خدا بخواد مشکل من هم حل شد و دیگه اومدنم به همایش ۱۰۰ درصد شد.

ایشالا یه گزارش از دبیرخانه همایش و فعالیتش قبل از برگزاری مراسم قراره بذارم تو وبلاگ.

برا مقدمه فعلا پوستر همایش رو گذاشتم تا بعد.

منتظر خبرهای خیلی خوبی یعد از این مراسم باشید.

این هم پوستر:

همايش شعر بومي

تا بعد...

+ نوشته شده در  یکشنبه سی و یکم اردیبهشت 1385ساعت 2:10 بعد از ظهر  توسط صادق آصفی  | 

سلام

شرمنده که خیلی وقت نبودم.

ولی قراره سوم خردادماه به همت اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی بهبهان "نخستین همایش شعر بومی استان خوزستان" در "تالار ارشاد" برگزار بشه.

منم از طرف استاد آصفی قراره تو این همایش شرکت کنم.

دبیر جشنواره هم یکی از بهترین شعرای شهرمون و یکی از بهترین معلمیان دبیرستان های بهبهان "آقای خیرالله محمدیان" هست.

فعلا هم درگیر کارای این همایش و تایپ شعر و .... هستم.برا همین نتونستم یه مدتی وبلاگ رو به روز کنم.

شرمنده ولی...

منتظر خبرهای خوبی از این مراسم باشید.

موفق و پیروز باشید.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم اردیبهشت 1385ساعت 7:41 بعد از ظهر  توسط صادق آصفی  | 

سلام به همه دوستان عزیز و گرامی یه شعر براتون آماده کردم به اسم حروم توشه!!!!

شعرش خیلی باحاله وقتی که خوندید خودتون متوجه میشید.

 

          یَه بِچِیمِه که دیراَز جونِ تو بو                       هر پِسی میشو ومیشی رُخ بو

 

     ای ِبِچیْ کورُوبیدِیْ جِن زدیَه                             حِلّه بِر میکُو و میزِه چِپیَه

 

     َورمِسِیِّه اَتِریشْ اَی ماسِه                            ایچه‌ میکُو کِه کِسیش َنشناسِه

 

           سِرِ دیوا اَ رُخِ تَنگارَه                                     ای ِبچِه َگندُ‌ و ُپمو اِدبارَه

 

رُوضِه خو وُمْبوُ وُهِی وِرمیزِه                             گَپِ اسبُ اُدِمُ خِر میزِه

 

   دُشتُرُو مْبو وُ طِبابَت میکُو                             خواهِشِ خَلقْ اِجابَتْ میکُو

 

   وَصلْ میگو بُخُوری اُو بُقُلَه                              بِگِری رُطِّبِ خُوسی دُقُلَه

 

    اَتِه حُرَّه دِکِلِیْ جُو بُکُنی                              اَتِه ما روزِه یِه سی شُو بُکُنی

 

    گِیْ تفاقی بُخُوری بَه ِگرِهی                         تا مُتونی نِخوری چی تِه رِهی

 

اَتِه اُوگوشتْ نِریزی لُبیَه                             نِه قِرارِنْ صُبِ سُرما قِلیَه

 

     ماسُ و رِیْحو بُخُوری دیمِ کِبابْ                      خورِ نُوتی نِکُنی خَرجِ شِراب

 

    صُبِ نُشْتا مِخُوری ماسُ مُهی                     کُودی گَرمَیْ بُخُوری دیمِ چِهی

 

   اَسی سِیلْ کِردِه اَ گِه میشی دِر                           تِه خیابو بِگری چادُر سِر

 

   ایغدِه وَصل مِشی اَنْجومِه                            چی کِمِنْدی کِه زیادِیْ طومِه

 

روزه‌اَی میشی روزی دَه پِر                          اَتِه پَستو مِکِشی دولَی سِر

 

   اَی ِکه هِستُو دُوسِه مِثخالْ سِواد                     اَوِلِیْ خَلق نِشی یَه ایچِه باد

 

   مِزِنَم مِه ای گِپایَه سی شُما                   رِی شُما رِی مِه نِه ریم وِرگِلِه گا

 

   سی شُما هِی مُخورَم یَه ایچِه جُم                   سیچِه قَدرَم نِه مِدونی مَردُم

 

صُب ایمومزادِه پِسی شافَرضَم                     چیتُواَی هِه بُکُنی زی نَرذَم

 

 مِه هَموتُو مِسِپارَم اَخُدا                               هَرکُجا بَم مُکُنَم سیتُو دُعا

 

دوستدار شما سیامک

+ نوشته شده در  سه شنبه دوازدهم اردیبهشت 1385ساعت 0:57 قبل از ظهر  توسط سیامک آصفی  | 

سلام

این هم اولین شعری که قولشو رو بهتون داده بودم.

امیدوارم خوش باشید...

يه شعر ميخوام بنويسم که هر غير بهبهاني بتونه بخونش ديوونه بهبهان ميشه و هوس ميکنه برا يه بار هم شده به شهر قشنگ ما بياد و خوش بگذرونه.بهبهانی هایی هم که خارج از شهرن و با این حال و هوا آشنان که دیگه جای خود داره.

اين شعر تماما بيانگر احساس واقعي شاعر(آقای آصفی) نسبت به بهبهانه...

براي سهولت خوندن شعر اومدم و کل شعر رو علامت گذاري کردم تا راحت باشين.زمام ما بازيهامون شده بود منچ و آتاري و از اين جور بازي ها اما تو اين شعر هم بازيهاي محلي اون موقع رو تعريف کرده و هم ......خودتون تا آخرشو بخونين متوجه ميشين.

اميدوارم خوشتون بياد:

بنازم به بهبهو.....

 

بَسکي مَسِش کِردِه مِه هَم نو وُ هم اُو بِهبُهو       به اندازه اي بهبهان من را مست و بيقرار کرده است

شُو که خُوسيدَم مِبينَم تا صبي خُو بهبهو            که وقتي ميخوابم تا صبح فقط خواب بهبهان را ميبينم

 

دِل جِلا مَره خيار سرد و ترنج و نارِکِي           خيار و ترنج و انار بهبهان به دل شادي و نشاط ميبخشد

خَش خُورِن مَلپينه و بُنگونِ تَهلُو بهبهو             و ميوه هاي بهبهان بسيار خوشمزه و دلچسب است

 

اَي که يَه ما بِهبهو وِيسادِه وُمبَه مثل توپ    اگر براي يک ماه در بهبهان زندگي کني قوي و سرحال ميشوي

ديمِ هر طبعي مِسازِه جونِ خوُت اُو بهبهو      چون آب و هواي بهبهان با هر طبعي سازگار است

 

مُوسِم گرما پِسينا ميزه هر جا فِرِّ فِر             در ايام تابستان هر کجا بوي خوب تربچه و

بو خِشِ تُربيزِه وُ اُوگوشتِ تَنگُو بهبهو            آبگوشت(دیزی!!!) به مشام ميرسد...

 

هر کجا ميشَه يِکي يَي بِهترندي مَلّه هاش         کوچه پس کوچه هاي بهبهان يکي از يکي زيباتر و بهترند

سَدّه و شافرض تا وِر طِرفِ گَندُو بهبهو           هر جاي بهبهان را که ببینی يکي از يکي زيباتر است

 

اَي ميتِت دِنيا ببينه باد خَش بي وِر وِشات        اگر ميخواهي هواي خوب به مشامت برسد

شو اوشي زير چراغِي پُل سَغلُو بهبهو           شب برو و زير چراغ هاي پل ساخلو بهبهان بنشين.

 

بابِتِ ماس و پنير و روغِه و صد چي دگه          به خاطر ماست و پنير و روغن محلي بهبهان

مردم هُمسادِه دِر ميشِن ا پرتو بهبهو                مردم شهر هاي اطراف بهبهان از اين نعمات استفاده ميکنند

 

زهر اَي مُل شهر خوُم بو بَهزِ چي شهرِي دِگِن       من زهر بهبهان را با چیز شهر دیگری عوض نمیکنم

مرغ بِريونَم نِمي جِي نون و دوشُو بهبهو        و حتي من مرغ بريان را با نان و شيره خرماي بهبهان عوض نميکنم

 

اين دوبيت معرفي بازي هاي محلي بهبهان است و نام محلي آن را براي معني شعر به کار ميبرم:

 

کُربونِ اَسبَي چِرَنگ و دوک و بُقي بُوزياش       قربان اسبي چه رنگ و دوک و بقيه بازيهاي محلي بهبهان بروم

کُر نِچي،تي تي و هم بيل بيلِ مَهزُو بهبهو          تازه اين بازي ها نسبت به تي تي و بيل بيل مهزو اصلا به حساب نمي آيند

 

فِنگِليس گايَي،اَ مِي بي،گَرگِرَي،گُل تَنگِکي    از بازيهاي ديگر بهبهان فنگليس گايي!!ا مي بي!!گر گري،گل تنگکي!!!

شالِ کوُ و مرد سَلّوري و جُو جُو بهبهو       شال کو،مرد سلوري و جو جو است!!!!!

 

خَردِنيش هِه جونِ خُوت ظُهرِ زِمِسّو ديمِ نو  ظهر زمستان خوردن سبزي و شيره خرماي بهبهان زير آفتاب زمستاني

سُوزي و دوشُو ته سيني صاف اَفتُو بهبهو           واقعا لذت بخش و دلچسب است.

 

 

زير بار منت هيشکَس نميشن مَردُمِي     مردم بهبهان به زير بار منت هيچ کسي نميروند

خواه دولتمند و خواه حمالّ و تينتُو بهبهو         چه ثروتمند يا حمال يا ...... باشند

 

اَيکِه دِنيا دِر بِشَم يادم نميشو شهر خُوم       اگر از اين دنيا بروم محال است شهرم را فراموش کنم

هر کجا بم آخري هشتم گرو نُه بهبهو         و به قول معروف هر کجا بروم آخر به همينجا وابسته هستم.

 

تا که تعريفم که سي يَنکي غِريبِي وضع شهر   تا اوضاع و هحوال شهر را براي عده اي غريبه تعريف کردم

يه دِفِينَم دي گِرُفتِن هَمِشُو تُو بهبهو         ناگهان متوجه شدم همگي براي ديدن بهبهان بي قرار شدند...

 

تقي آصفي مرداد ماه 1350

فقط شرمنده که بعضی جاهاش به هم ریخته بود.

ایشالا درستش میکنم.

موفق باشید

+ نوشته شده در  شنبه دوم اردیبهشت 1385ساعت 11:41 قبل از ظهر  توسط صادق آصفی  |