سلام

شعری که ای دفعیم می بنویسم یکی دگه ا شعری داییمن.شعر "یا یارها".

هر کی بهبهونی بلدی بو متوجه وُمبو ای شعره چقده قشنگی.

ایسه دگه بشیم سراغ شعر:

                                          تقی آصفی -     نوروز ۱۳۵۱

معنی بعضی ا کلمات هم سه راحتی خونده و معنی کردنه سیته منسم.بازم مشکلیته بی بگی تا سیته بگم!!:

پریگ:پریروز

تنگ تکو:ناحیه ای در 15 کیلومتری شرق بهبهان در کنار رود تاب.

دودونگه:نام روستایی است در شمال بهبهان.

میره: شوهر

هُمار:آرام

دریزکو(دراز کوه):ناحیه ای در شمال غربی بهبهان و یکی از تفریح گاخه های بهاره مردم شهر میباشد.

پا ورگه:قدم بردار

خُووی:خواب است

وَرگ:بالا

کاسه کوزه:دو تخته سنگ در دریزکوه که به علت نفوذ آب در آن دو سوراخ ایجاد شده.سوراخ گشاد تر را کوزه و سوراخ تنگ تر را کاسه مینامند.

لُو:لب

نوروز کشتهی:نام صحرایی در جنوب بهبهان. که سابقا فردی به نام "نوروز جُغَتایی"در آنجا کشته شده است.

نرگس زار:ناحیه ای در چند کیلومتری شمال شرق بهبهان که در فصل زمستان در این ناحیه گلهای نرگس میروید.

دار بندری:نام درخت کُناری است در نزدیکی بشیر نذیر.

ته رُوی:در راه.

شسه:نشسته.

کیبنو:کدبانو.

وِرَسه:تمام شده.

تُل قمار بُزو( تل قمار بازان ):در اصل تل خُمپاره اندازان بوده که در زمان سلطنت کریم خان زند برای دفاع از شهر ساخته شده است.

نِهِنگ:نزدیک.

دُنگ:دانه.

آیه:منظور پاک و معصوم.

ماه شابو:ماه شعبان.

تُوه:تابه ای که نان را روی آن درست میکنند.

آش یَکُوه:نوعی پلو که بر خلاف پلوی معمولی آب آن را نمکیشند.

امیدوارم ا ای شعره خوش ته امده بو.سه سلامتی آغی آصفی هم دعا بکنی.

تا مطلب بعدی....خدا نگهدار.