بهار بهبهو وُ صَحري بشيرنذير:

پُوبي اَ خُو که دِگِه مُوسِم بهارندي                 مجال رَهتِنِ صحرا اَ ديم يارِندي

اَ هر کجا که مِرسَّه مِبينِه سُوزيرن                بهارکو بنظرمي که بَهز پارندي

اَدُو برَه اَتُه صحري بشيرنذير و بِبي           اَبَسکي گُل زدِه دِرعين لالِه زارندي

تِه غلّه ها اَگُلِ جور بِجور سِي ميکُو          بُهُندِه هاسي خُوشُو دُور پَرز خارندي

گُل خِميرِک و شبّوو وُ ياس وُ چِش دَردَي       مِيونِ هرچي گُلِه خوبتِر ديارندي

بشيرنذير اي فََصلَه هَوُي بهشتي رن             اَ سيکِه رونق يه موسم بهارندي

تِه رَه زنو سي خُوشُو دسّه دسّه رُو مُکُنِن      لُپاشُو سرخ هم مثل دُنگِ نارندي

اَچَنگ و پِنگِک وُ کِل گوشِ خلق کرمُکُنِن     وُلاشُوايسّه ايکارَه نه عيب وُعارندي

سوار خر اَته رَه يَه زني وُيَه مردين           اَپيشِه شُو دُو بِچِي خُردِلَي سوارندي

هَفَش کِلا اَ سِر سيمِ تلگرافندي                  اَ اونجَه جَعمِن وُمشغول قارقارندي

کنار پرزدُو دُوتَي علف گره مِزنن          سي خونه رَهتِه وُ شي کِرده بيقِرارندي

کنار گُلبه مِچينن هَفَش بچه سِر دار            مِبينَه يَه دُو سِه تا هم اَ زير دارندي

تِه قُلفِ دارِن وُهِي لاخِه ها تِکوميدِن          اَ زير دار اوشو هم تِه انتظارندي

اوطِرفِني مُکُنِندي بُجور پا کُو گَي            دُو زه کِه مي بِنِظَر ديم يَي خُهارندي

تِه باغِ دَسِّ چِپي طرف رِي که ميشه مُقوم     وُلِي تُووَي دُوسِه لُختي دِم قمارندي

بشيرنذير تِه اي مُوسِم عجب جِيرن          سي کِيف کِرده همه اونجِه دَسِّ کارندي

هَميچه يَه دُوجِوو شَسِّيِن تِه اِيوونِکِي           دِم کشيدن قِيلو وُ يا سگارندي

نِهِيگِ بِرکه وُيا پُوي گِچينِه ها اَ پِسي           سِه چار کاسِبِ مَهلي لِچَر خُمارندي

سي يَقُّرُوش که هُدِندي رياشُومِي سِرکن       قيافه هاشُو هَوُي بُرچِ زَهرمارندي

تِه مامِلَه اَ سِر خوب و بد کُلَه مِنِسِن           بُوکي شِني که يِه دشمن وُ يا بُرارندي

يزيد جا مِنِسِندي تِه بيخِ کُرِّه بِجَي               اَسير دَسِّ ايشو شِمر نا بِکارندي

بشيرنذير اي فصلَه زياد جِي خوبي      همونجه جِي خوشي و ماچ و بوس يارندي

جماعتي اَاي شهرَه اي مُوسِمَه که رسِس       اَسي دريزکو وُپرچ رهسِپارندي

ايمومرضا،کِريا،چِل گِزي وُ خيرآباد           وُ يا روُونِه  اَ سي جَمبِ آبشارندي

اَبوذِرندي وچِي کل قُباد وُ باغِ بُهون         که گُل زياد وُ کُنا اونجِه باربارندي

اَطِرفِ چاراُسيُو،لاسپيد وُ شيرعلين      که مرد وُ زه اَتِه اِشکفت وُ بيخِ غارندي

خلاصه هرکي اَيَه طِرف ريورَه وُمبو       اَسي اي مردمَه دِررَهتِه افتخارندي

بهار وُبي بِزه دِر(آصفي) تِه خونِه نِشي

بهارکو تُو مِبينَه که بَهز پارندي

                                                              تقي آصفي. شهریور ۱۳۴۹

 *معنی فارسی شعر در ادامه مطلب*

سلام

این پست فکر کنم یکی از بهترین مطالبی باشه که تا الان توی وبلاگ نوشتم.

داشتم با داییم آقای آصفی حرف میزدم و صداشو ضبط میکردم.

برام از شعرایی میگفت که متاسفانه بعد از انقلاب و بعد از شدت گرفتن بیماریشون نتونستن چاپشون کنن...

شعرایی که همیشه فقط اسمشو شنیده بودم.

7 تا شعر بود که ایشون موفق به چاپشون نشدن...

1-شعر زیبای کِریا....(کریا صحرایی است که مخصوصا در ایام عید حسابی مورد توجه مردم قرار میگیره)

2-دو بیتی های عاشقانه که واقعا زیباست...

3-شعر زیبای کَلگِهی...

4-مح شفی تولهی 2 که بعدا چاپ شد...

5-بیچاره حناشِی سچِه نی رنگ معلم!... (بیچاره معلم!چرا حنای او دیگر رنگی ندارد؟)

6-شعر عرفانی فکر شو بکُ...(به فکر شب باش)

7- شعر برق. شعری که در زندگینامه ی ایشون نوشته بودم و واقعا باید گفت این شعر بلای جان استاد شده.....شعری که در هجو شرکت برق سروده شده بود و بین مردم شهر دست به دست میچرخید...

شعری که در اون واقیعیاتی بیان شده بود که نباید گفته میشد...

شعری که درد مردم بود ولی کسی به زبون نیورده بود...

از هر کدوم از این شعرا تا جایی که یادشون بود چند بیتیشو برام خوندن.

1-کریا:

صب جمعه مه و یه چن بچه رتیم کریا ........................................ صبح جمعه من و چند تا از دوستانم رفتیم کریا

ای میتت سیت بکنم نقل بگو دیم کیا....................اگر میخواهی داستانش را برایت بگویم بگو با چه کسانی رفتید

یه دوتای مل سر خط بی دو سه تای مل بدیا...... یکی دو نفرشان .....بودند و سه چهار نفرشان از محل بدیعا بودند

ا ولی مردمه رفتیم ا رنگامه دیا...............در مسیر خیلی به ما سخت گذشت که این از رنگ و رویمان معلوم است!

صب جمعه همه شسیم ا ته یه پیکابی....................................صبح جمعه همه سوار بر پیکاب (نوعی ماشین) شدیم

خوم و هشت نو بچه بیدیم هنی هم جا بی.........................من و شت نه نفراز دوستانم بودیم ولی هنوز هم جا بود!

.

.

.

متاسفانه متن کامل این شعر رو ندارم.ایشون هم تا همیجا در خاطرشون مونده بود.ولی حتما اگه پیدا کردم مینویسمش.

2-دو بیتی های عاشقانه 64 بیت بوده که متاسفانه فقط تعداد کمی از اونا در خاطرشون بود که براتون نوشتم.

قسمت هایی که با علامت سوال مشخص شده رو به خاطر نیوردن.منم جاشونو خالی گذاشتم...

دو بیتی های عاشقانه:

غم یارن که می دیوونه کرده.............غم یار است که من را دیوانه

ا دین و مذهبی بیگونه کرده...............و با دین و مذهب بیگانه کرده است

مبینه ای که جا و منزلیم نی..............اگر میبینی که جایی برای زندگی زندگی ندارم

غم عشقن که می بی خونه کرده..........بخاطر غم عشق است که من را آواره کرده است

بیو جونم بیوجون دل مه..............بیا جانم....جان و دل من بیا

بیو رودم بیوگمب گل مه...........عزیز دلم باز هم پیش من بیا

بیو زیتر که نیسم بی تو آروم.........بیا که بدون تو آرام و قرار ندارم

بیو حل کو عزیزم مشکل مه...........بیا و زودتر مشکل من را حل کن

 کجانه گل عذارم رودک مه................کجایی عزیز دلم....گل عذارم...

کجانه ای گل گل گمبک مه.....................کجایی ای گل زیبا روی من

بیو امشو تو با ماه جمالت ......................بیا و امشب با ماه رخسارت

بکو روشه عزیزم کوکک مه................کلبه ی کوچک من را روشن کن

شکسته ا غمت بال و پر مه...............از غم دوری تو بال و پر من شکسته...

ا داغت خرد و خسه پیکر مه............از داغ دوری که به دل من گذاشته ای جان و روحم خسته شده است

نویساده دلم میخواس بزودی............نزد من نماندی.....دلم میخواست به زودی

ته انگشتت بشو انگشتر مه..............انگشترم را در انگشتان تو کنم....

ول و ویلون ا ته صحرا مگردم..........آواره ی دشت و صحرا ها شدم

ا دنبال گل نعنا مگردم....................در اینجا هم به دنبال تو میگردم

ا روزی که ته رته ا ای شهره...........از روزی که از شهر ما رفتی...

من بی خانمون تینا مگردم............من بی خانمان تنها شده ام

ته صحرا و چمن جای تو خولی............در صحرا و سبزه زار ها جای تو خالی است...

 اته دشت و دمن جای تو خولی.........در دشت و صحراها هم جای تو خالی است

کنار جو لب چشمه ا ته باغ.....کنار جوی آّ...لب چشمه....در باغ...

ولی شمس و چمن جای تو خولی........هرجا که میروم جای تو در کنار من خالی است

چقد عاشق کشی برق نگاهت.....چقدر برق نگاهت عاشق کش است

مثال بارفتن اندوم ماهت...........اندام زیبایت مثال بارفتن (گلدان گردن باریک) است

دو چشمونم وبیده پاک کم سو......چشمانم خیلی کم سو شده است...

 ا بسکی بیدیم مه چشم به راهت......از بس در این مدت چشم به راه آمدنت بوده ام

مه کربون تو و چادر نمازت............من به قربان تو و چادر نمازت شوم

مه کربون ادا و قهر و نازت......من به قربان عشوه و قهر و آشتی ات شوم

...؟؟

......؟؟؟

مه قربون تو و دور دهونت..........من به قربان تو و لبان زیبای تو شوم

مه کربون تو و شو خونرهونت........ من به قربان تو و شب عروسیت شوم

......؟؟؟

........؟؟؟

 بهار زندگی مردُم ا سی تو......بهار زندگی ام بودی و برای تو مردم

گلی بیدم که پژمردم ا سی تو.....همچون گلی بودم که به انتظار تو پژمرده شدم

....؟؟؟

...؟؟؟

این دو بیتی ها همچنان ادامه داره ولی متاسفانه تا همینجا رو تونستم پیدا کنم...

3-شعر بعدی رو وقتی گفتن که در آموزش و پرورش استخدام شدن.این شعر رو درباره ی مشکلات معلمان سرودن که در پایان هر بند تکرار میشود بیچاره حناشِی سچِه رنگ نی معلم  به این معنی که چرا دیگر معلم ارزش و احترام سابق را ندارد.

این شعر چهار پنج بند بوده که متاسفانه فقط یک بندش روتونستم بنویسم.

 ادامه شعرارو توپست بعد مینویسم.

دیشب با آقای محمدیان صحبت کردم.

گفتن برای این کتاب ۱۱ سال مشغول گرد آوری شعر ها بودن.

در ضمن برای اون دسته از دوستانی که در اهواز علاقمند به خرید کتاب هستن به انجمن

بهبهانی های مقیم اهواز مراجعه کنن و تعداد کتاب درخواستی رو اعلام کنند و با آقای محمدیان

تماس بگیرن تا براشون ارسال بشه.

در تهران هم کتاب در انجمن بهبهانی های مقیم تهران برای علاقمندان آمادست.

در بهبهان هم کتاب در مغازه آقای سید محمد سید در خیابان عدالت جنب عکاسی شاندیز و

ویدئو کلوپ تختی آقای مهدی روحی پور عرضه شده.

شماره های تماس با آقای محمدیان هم جهت دوستانی که تمایل دارن کتاب رو سفارش بدن:

منزل:۳۳۳۱۶۱۷

همراه:۰۹۱۶۶۷۲۸۶۳۲

موفق باشید.خدا نگهدار.