گپ دلی که گفته نشد...

این عنوانی است که پس از برگزاری سومین دوره همایش شعر محلی گپ دل بر آن نهاده ام.

28 آذرماه،سومین دوره همایش شعر محلی گپ دل،با حضور 4 استان خوزستان،کهگیلویه و بویر احمد،بوشهر و چهار محال و بختیاری در تالار ارشاد بهبهان برگزار شد.

استقبال خوبی که از این همایش شده بود و برنامه های جانبی که تدارک دیده شده بود،نشان از موفقیت و جبران کمبودهای همایش سال گذشته در فرهنگسرای بهبهانیان بود.

برنامه های جانبی از قبیل ارائه کتاب های تعدادی از نویسندگان و شعرای بهبهان که به تازگی منتشر شده بود و خصوصا یادنامه مرحوم سید محمد سید که در قالب نمایش چند فیلم و صحبت چند تن از شعرا و دوستان در خصوص مرحوم سید انجام شد در موفقیت این همایش نقش اساسی داشت.

این مراسم در دو نوبت صبح و عصر برگزار گرديد و با اهدای لوح یادبود و جوایزی به ارائه دهندگان آثار به پایان رسید.

اما از آنجاییکه هیچ چیزی خوب مطلق نیست،این همایش نيز با ضعف ها،حواشی و مسائلی همراه بود.

بعنوان یک شرکت کننده و با صحبت هایی که با تعدادی از دوستان و شعرای شرکت کننده داشتم،ضعف اشعار محلی بهبهانی ارائه شده نسبت به اشعار سایر استان ها کاملا مشهود بود و ضرورت داوري ارزنده تر آثار را مشخص مي ساخت.

اما موضوعی که انگیزه ی نوشتن این سطور را فراهم آورد،برخوردهای دوگانه ی متولیان و هیات داوران این دوره از همایش با برخی از ارائه دهندگان آثار بود.

روزهای ابتدایی فراخوان سومین همایش شعر محلی گپ دل بود که از اداره ی ارشاد با من تماس گرفتند و خواستار ارائه ی شعری از طرف آقای تقی آصفی بودند که خوشحال از توجه برگزار کنندگان این همایش به بزرگان فراموش شده ی شعر محلی بهبهان،یکی از زیباترین اشعار منتشر نشده ی تقی آصفی با عنوان "کلگهی" را به دبیرخانه ی همایش تحویل دادم.

در نخستین دوره ی این همایش نیز شعر "بنازم به بهبهو" را از طرف ایشان خواندم که با استقبال شرکت کنندگان مواجه شد.

ایام داوری اشعار ارسال شده به دبیرخانه همایش فرا رسید و دورا دور در جریان حواشی داوری قرار گرفتم.

شنیده شد به این بهانه که تقی آصفی بدلیل بیماری نمیتواند شعرش را ارئه دهد و کسی نیز به نمایندگی از وی اجازه ی قرائت شعرش را ندارد میان داوران همایش بحث هایی شروع شد و چند تن از کسانی که با اشعار و دیگر آثار تحقیقی وی (که هنوز منتشرنشده است) آشنا بودند خواستار ارائه ی شعر "کلگهی" بودند.

28 آذر همایش شعر محلی بود و من بی خبر از نتیجه ی نهايي این داوری،شب قبل از همايش با یکی از اعضای دبیرخانه تماس گرفتم و زمان قرائت شعر را جویا شدم.

این موقع بود که در آن طرف خط سوال چرای معنی دار دوستی که با او تماس گرفته بودم از یکی از مسئولین برگزاری همایش روشن ساخت که تقی آصفی از لیست ارائه دهندگان شعرحذف شده است...

28 آذر است و جزوه ی سومین همایش شعر محلی گپ دل منتشرشده است.نام تقی آصفی در صفحه ی اول و یکی از صفحات میانی به همراه چاپ شعر ديگري از كتاب "مح شفي تولهي" به چشم میخورد اما نامش از ارائه دهندگان شعر خط خورده است.

با چند نفراز دوستان صحبت کردم و دلیل این دوگانگی را جویا شدم که پاسخ قانع کننده ای نداشتند تا اینکه نوبت به اهدای لوح یادبود و جوایز ارائه دهندگان رسید.

با دیدن لوح ها و سکه ی بهار آزادی (که نیم یا ربعش را نمیداتم!!) یکی از دوستان گفت شاید الان دلیلش مشخص شده باشد!!!

جالب اينكه در جزوات منتشر شده كه در اختيار حاضرين نيز قرار گرفت،نام جناب آقاي محمديان،دبير همايش كه تا چندي پيش مسئوليت رياست انجمن شعر بهبهان را داشت نيز در ميان اسامي هيات داوري به چشم نميخورد.

اهدای جوایز انجام شد و در پايان مراسم از آقای میر(ریاست ارشاد) دلیل این اقدام هیات داوری را جویا شدم.

پاسخ ایشان چنین بود:

تصمیم بر آن است که به زودی مراسمی با حضور شعرای محلی سرای بهبهانی (در قالب گپ دلي کاملا بومی) برگزار شود و برنامه جانبی مراسم بزرگداشت تقی آصفی خواهد بود...

ضمن تشكر از آقاي مير و پيشنهاد دهندگان اين مراسم،هدف بزرگ نمايي تقي آصفي نيست ولي چه بهتر كه قدر آيينه بدانيم كه هست،نه در آن وقت كه افتاد و شكست...

اما جناب آقاي مير و هيات محترم داوري براي روشن ساختن پاره اي مسائل ذكر نكات زير را لازم مي دانم:

1-حذف نام  تقي آصفي،صرفا به اين علت كه بدليل كسالت نميتواند در سالن حاضر شود و قرائت شعرش توسط يكي از بستگانش كه اين سعادت نصيب من شده بود موجب بدعت گزاري در اين رابطه خواهد شد به هيچ وجه قابل توجيه نيست.

مگر ادراه ي محترم ارشاد و برگزاركنندگان همايش "گپ دل" از قبل نميدانستند كه تقي آصفي قادر به شركت در اين مراسم نيست؟كه كاملا در جريان بودند ولي با اين حال تقاضاي شعر كردند.

2-با توجه به عدم قرائت شعر ايشان در دومين همايش شعر محلي درسال گذشته و با توجه به اينكه بدليل برنامه ريزي نامناسب،فرصت قرائت شعر  آقاي آصفي و تعدادي ديگر از مدعوين فراهم نشد،انتظارآن را داشتم كه در همايش امسال اين فرصت داده شود كه متاسفانه امسال نيز به بهانه اي غير قابل توجيه چنين نشد.

3-از طرفي امسال بحث عدم فرصت نيز مطرح نبود چرا كه خصوصا در برنامه ي بعد از ظهر بودند كساني كه تا 4 شعر نيز قرائت كردند.

4-جناب آقاي مير،حذف نام تقي آصفي از ليست ارائه دهندگان شعر و (شايد) به جبران آن برگزاري مراسمي در روز پاسداشت گويش مادري در اسفند ماه و تجليل از تقي آصفي در اين مراسم،آيا دليل موجهي را براي اقدام هيات داوري اين دوره از همايش گپ دل ايجاد خواهد كرد؟نميدانم پاسخ شما چيست اما پاسخ من به اين سوال خير است.

اين بار نيز هدف مقايسه ي تقي آصفي با كسي نيست،اما اگر قرار بر اين است كه كسي شعر ديگري را بواسطه ي كسالت و يا حتي مرگ ديگري قرائت نكند،(البته با اين توجيه هيات داوري) نبايد اشعار قيصر امين پور،سهراب سپهري و ديگراني كه ديگر نيستند نيز قرائت شود!

سه دوره ي همايش گپ دل گذشت و اميد است همايش چهارم(چه با حضور تقي آصفي و چه بدون حضور او) با كمترين كمبودي برگزار شود چرا كه هدف اصلي چنين برنامه اي پاسداشت گويش مادري است.

گرچه در همايش اسفند ماه نيز(البته اگر برگزار شود) شخص تقي آصفي حضور ندارد،اما اميدوارم تا آن زمان مجبور نشويم مراسم بزرگداشت را بدون وجود او برگزار كنيم.

تمام............