اما با وجود این منابع ارزشمند در بهبهان،(شاید) بیش از دیگر شهرها،به ذخایر علمی-فرهنگی و هنری کم توجهی و گاها بی توجهی میشود و این موضوع (متاسفانه) مساله ی جدیدی نیست.

شعر محلی و شعرای محلی سرای بهبهان نیز ازین کم توجهی بی بهره نبوده اند و پس از اندک زمانی به فراموشی سپرده شده اند..

بزرگانی در این عرصه داشتیم و داریم که بعلت کم توجهی بعضا فقط نامی از آنها برجای مانده و دیگر هیچ..

تقی آصفی نیز یکی ازین گنجینه های فراموش شده است...