کلگهی:

بَعدِ بارونا مِبینَم فیسِ فیسی سَفقِ تو...............................رَهتَم و دیتَّم دُوارتَه اوش تَه اِندَختِه بو

هَمِنِی مانیمُ ویَه تو زیرِ دَرگاهِ خُدا..................................مِه و زونِم شَسِّهیم توشُ و عَباس و مَمِّدو

یَه توویم هِسِّی کِه کُلّی جونّ خُوت بََهِزی کِپَر...............کُربونِ خونِی کِه هِسِّی تیر و پاچَل جِی سُتو

یَه توویم هِه کوچِک وُ خَفَّه هَمِ مِی چالِ سِگ...............هَم اَسی یِه شُو مِبینَه اونجِه جَعمِندی سُگو

سَفقِ تو شِبکِی اَمُو صَد سال ُو خُوردِی عُمرِشِن............مُل قِدیمِندی،گِچیرِن،سَفقِ مُوری سِفقِ تو

سَفق ُو دیوارِی خِمیری رِن وُ تیرای سُسُّ وُ پُس.......خَهکِ نَشتِندی کِه شُرمیکُو تِ سرمُو شُو وُ رو

نومِ بَد نومی توویرِندی کِه ما توش شَسِّه هیم.................کَلگِهینی،اَی کِه رُوسیشِت بِبی بِهزی بُهو

پَس پِرَندوش بی کِه هِی بارو زِه ُو طیفو اَمِی........................آسمو یَه رَه وُبی وُ یَه بُلِینَه رُو کِه جو

زیرِ نوگِی وَرگِ دِرگِی دِر اَبَسکی اُو کِه تُک...................زیرِ یَه طُقّی اَ تِه جا درِگِه خُوسیدِن بِچو

جامُو اَزبَس تَنگ ُو تُوریکی نِمیبی چِشمِ چِشم...............سَفقِشِی سِی کِردِه دیدِ سُسِّک ُو خارُ کُلو

بَختِ مِیشیمی نِه طُخچِی هِه نِه لُووِی هِه نِه دِر...............یَه گُنی جِی دِر اُوِختِه هَم سی حِفظِ آبُرو

داغِ ای تو کَلگِهینَندی کِه یَه تو بِهتِرِی.............................اَی سُراغَم بو مُدُوَم پُوسِرِی تا بیلُهو

دَرد ُو داقوقِی ای سِگ بُووَن کِه پیرِش کِردیَم......................تا بُدونِندی خِلایِق سیچِه پیرُمبو جِوو

اَی یِها میگَم مِه نَمّیتی کِه نا شُرگی کُنم.................................صُحبت و دَردِ دِلِندی دیمِ اَهلِ بِهبُهو

************************

یَه گُلو لیخ ُو خُمولی هَم تِه خونِی ما جُلی...............هَم خِرَنجی،هَم خُمولی،هَم کُمی،هَم مِلمِلو

کُفتِشِن میخِی تِه خونِی ما وُ وِیسادِه سِوِر...........................تا ایسَم اَصلاً نِدیتِه هیچ دِرگَه دِر بُشو

ناتِوون ُو پیر ُو کَفتِی رِن وُ نَعفِی نی کِه هیچ............................دایِماً باید بُروفیم سَلِّه سلِّه گُو گُلو

ما خُمو اَز بَس فُراخی جامُو ای مُوی یَه دِفَه.........................بی خِبَر میکُو تِه صَندیقِ زُغُولی زادِنو

اَی لِجِت دیمِی کِه او هَم سَخت دیمِت میکُو لَج.................اَی هَمِی دِنیا بِگَردَه نی هَوِی او لَج لِجو

یَه بِچِی زَردیشِه گِی میشو خُنِه هُمسادِمُو.................یَه گُلو سِی قیلِکی خُوش میدِه هُمُّوری نِشو

می وِلِی باگیرِ هُمسادَه اَ دیمِی میزِه لاس.....................زَردِکو اِنگُر نِری رِن دی وُ مایِی رِن سُهو

تا گُلو زَردو نِزیک می میدِتی دُمبِی تِکو..............اوسی زردو غَمزِهِی میتّی کِه وُمبو سیش کِلو

با ای اوضایَه کِه زَردو سینِه چاکی سی سُهو...........حُکمِنِی باید کِه یَه روزی بِشِن سیش شَرگرو

************************

زَحمِتِ هُمسادِه اَی بَد بو اَ بارو بَتِّرِن...................میخ و سیخ و تیشِه وَرگِر وَقت و بی وقت هِی بُکو

میخ تِه دیوا کُفتِه وُ نوگِی کِه میتّی وِر ایچَه.....................کُر پِدَرسِگ دومِه مَهری آخِری دیوارِکو

ای نِه حُولیشِن کِه تو پیسِسِّه بَندیری اَ هیچ........اَی کِه رُمبِس دومِه می صَدبارِ خَهک ُو سنگ و چو

تَق تِقِی یَه طِرف ُو دَعوا وُ مُرافَی یَه طِرَف.......................اَی گِپِت زِه مَحشِر و دَعوان و دِنیا وَرگِرو

وَختِ شیر دادِه صِدِی زونِش خِلایِق میکُو کَر.............گوشِ خُوی اِنگُر کِه سَنگینی هَوُی اُل شَربُنو

یا بِچِش وا میزِه و میگو که سیچِت ری تِخُوت! ..........یا که میگو بُت گِرَی سیت بی کِه جِرنیدِت پِسو

کُشتِشیم اَزبَسکی ای دِشمونِ بی عِرضی هُده............هرچی ای نُرفینِ زِشتِه مَهرِتی وِردِ زِبو

دِل بِرِشتَه،دِل هَفِسَّه،کوفتِ سُرخ ُو زَهرِ مار.........................پِرِّ سِی بُردِه،الهی بِتبِه زیتِر مُردِه شو

خِیر نِدیتَه،جِن زِدَه،سُختِت بِبینَم،لالُبَه.................................کُم تِلیشِسَّه،گُلوله،مرگ،میراتِت بُشو

روز هَم مَردَی اَ دیمِ ای دِمِ دعوا وُ جَر......................شُو کِه وُمبو می کِنارِی میکُوتی سیش بَغبِغو!

************************

یَه بِچِش هِسی فُضول ُو جا مِگِر مِی تُخمِ جِن...................لیخ ُو بد خُلق ُو کثیف ُو گَند ُو اِدبار ُو پِمو

کُفتِشِن میخِی تِه تَنگارَه وُ ای صُب تا پِسی............خُوی بِخُوی وِیسادِه وُ سُک میدِه مَردُم دیمِ چو

یا دِمِ تَغلیتِ مردُم دادِه وُ قال ُو مِقال...........................یا اَ سی گُنجیک زِدِه دایِم تِه دَسِی تیرکِمو

************************

ها بِلِه نَقلَم کِه یَنکی درد ُو بدبختیم سی خَلق...............تا بُدونِندی چِجوری حال ُو روزَم شُو وُ رو

زحمتِ هُمسادِه وُ تو کَلگِهی یَه گوشِشِن................حَکمَن اَی بُوقّیش بِگَم سیت میخُوتی مَغزِت تِکو

اَی چُه نیمُو زُندهی اَمّا خُدِی قادِرمِه هِه........................زِندِهی اَصلِی اووِن اَی بی اووِندی وا نِبو

چارِه ساز ُو کارسازِ بَنده ها یَه جا خُدان...........نی تِه دِنیا حُکم ُو قانونی بِغِیرا حُکمِ او(40-یوسف)

درد و بدبختی زیادَم دی اَمُو صبرم که صبر.........سیکِه حُولیمِش که او معنی "عَصی اَن تَکرُهو"

هر بِدیم دی آخرِی دیتَّم دِرِش بی حِکمِتی............خوب اُفتادَم نِها هَرگُه کِه خَردَم وَرکُلو(216-بقره)

یَه زِوادِ عقل و فَهمی بهتر صد بارِ پیل..............................سیچِنِن دُنیِی کِه پیلِت بو اَمُو فَهمِت نِبو

تا مُتونَه هِی بِلُک،سی مالِ دِنیا جو بِکِه........................اَی کِه حَقُّ النّاسِ بو،خِیری دِرِش نی مالِکو

صَبغه اللهَ وَ مَن اَحسَن مِن الله صِبغَهً ....................................کُ شُعارِت تا بُشو یادِت اَ دِنیا اُو وُ نو

جونِ خُوت نَمدیتِه مِی او تاجری خُش مامِلَه............کردِتِندی نَعف اَی کِردِت نِتارِی جسم ُو جو

دیگ پِسیم سی یَه کِسی گُ بِهترُمبو حالِ ما...............یَه تِه پوزیش خَه اَ دَسَم سیکِه گُفتِی:تا وُبو

اَی کِه خواسِت طالِه مَندی بَه اُمیدِت بو،اُمید...................آدِمِ نُومید مَعلومِن کِه بَختِی میخُو چو

زِندِهی خوبِن اَمُو بی رنج و درد ُو مِنمِنَه

رِی خُدا بی مِنمِنِی رِن اَی نِه حُولیتِن بُدو

تقــی آصفـی(حمیـد)

نیمه اول فروردین 1355-بهبهان